Proza(c)




GEMIS

Het zoeken naar dat ene wat je nog mist
Dat gaat waarschijnlijk niet zonder gemis
Of zeg je: “Ammehoela, ik geef het gewoon op als vermist!”

Maar op den duur voel je weer het kruipende gemis
Wat is dat ook weer wat ik zo mis?
Hoe langer het duurt, hoe groter de bijtende ergernis

Binnen in je lijkt het wel op gekrioel om een erfenis
Ik wil het beschouwen als een voorbije gebeurtenis
Het is alsof mijn zoektocht wordt belemmert door een hindernis

Wanneer mag ik zeggen: “Wat een rust!” Ook laat het me in het ongewis
Wat een innerlijke strijd, het voelt als een voorlopige hechtenis
Kon ik het maar opsluiten in een zwaarbewaakte gevangenis

Waar zou het zijn? Ergens ver weg in het onbekende of ergens in een diepe wildernis?
Het is niet de eerste keer dat ik het mis zegt mijn déjà vu gevoel, oprakelend een prille geschiedenis
Aha….het is natuurlijk weer Bandersnatch die uit zijn kooi kroop…je weet wel, mijn kaaimanteju hagedis